Analfabetisme tot kunst verheven

Een analfabeet als inspiratiebron voor kunst. Zijn gespleten wereld vertaald in twee boekensteunen, met daartussen het papier en de letters waardoor alles anders werd.

Het is een van de kunstwerken op de tentoonstelling Helmondse Kopstukken. Tot 6 december exposeren in de Helmondse Cacaofabriek 31 kunstenaars van eigen bodem, die allemaal een portret maakten van een stadgenoot. Zichzelf, hun dochter, vader of moeder. Als beeld, installatie of schilderij. Olieverf, aquarel, pentekening en combinaties daarvan.
Op initiatief van de Stichting Art= is de zolder van de Cacaofabriek ingericht met 'sublieme ingevingen', zoals een van de initiatiefnemers dat ziet. De meningen zullen ongetwijfeld verschillen, aldus gastspreker Udo Holtappels, tijdens zijn openingswoord op de mudvolle zolderetage. "Wat is kunst? Dat bepaalt iedereen voor zichzelf. De kleuren en de lijnen doen wél of niet iets met je. Daar hoeven we niet moeilijk over te doen."

Voor Theo Duymelings (63) is het een kroon op zijn jarenlange strijd tegen analfabetisme dat hij hier ook staat. Zijn portret, gemaakt door Jos van der Donk, fungeert als boekensteun. Dat wel. "Maar kunst kan ook nuttig zijn." Pas in 1974 is hij begonnen met leren lezen en schrijven. Tien jaar later had hij het onder de knie. "Ik ben er kort geleden achtergekomen dat ik zwaar dyslectisch ben. Waarschijnlijk heeft het daarom zo lang geduurd." Hij kent Van der Donk via het ROC Ter AA, waar hij zich inzet voor alfabetiseringscursussen. Zijn wereld is veranderd sinds hij kan lezen en schrijven. "Nu kan ik anderen ook voorlezen."

Aan de tentoonstelling in de Cacaofabriek worden workshops voor jongeren gekoppeld. En er is een lesbrief gemaakt waarmee scholen aan de slag kunnen.

Bron: Eindhovens Dagblad